Ilir Meta: đđđŹđđą đđđ«đ€đšđłđą, đȘđÌ đ§đ±đŁđđ«đ« đ„đđ€đźđ«đąđȘ đđđŠđđđšđ«đŠđÌđ§
Për Presidentin Sarkozi kam një respekt të veçantë.
Në radhë të parë për mbështetjen e tij pa asnjë rezervë për Kosovën dhe pavarësinë e saj, por edhe për arritjet e tij të jashtëzakonshme si politikan i vetëbërë.
Po kështu kam patur kënaqësinë ta pres atë në Presidencë dhe të çmoja promovimin që ai i bënte Shqipërisë.
Jam i keqardhur për situatën e tij me drejtësinë, por jam i qetë për të se jam i bindur se në shtetin e tij mbizotëron ligji akoma sipas Konventës Europiane.
Të mos harrojmë se drejtësia franceze 105 vite më parë liroi Avni Rustemin edhe pse ai ligjërisht kishte kryer një vrasje, që tronditi jo vetëm Parisin.
NĂ« fund fare gjykata e kuptoi se ajo nuk ishte njĂ« vrasje, por njĂ« zgjidhje politike e pashmangshme pĂ«r tĂ« garantuar ekzistencĂ«n e njĂ« shteti, qĂ« kĂ«rcĂ«nohej jo vetĂ«m nga orekset âgjeopolitikeâ tĂ« fqinjĂ«ve dhe aleatĂ«ve tĂ« tyre, por edhe nga keqpĂ«rdorimi i mercenarĂ«ve shqipfolĂ«s.
Pavarësisht nga akuzat e rënda ndaj Presidentit Sarkozi, mënyra e shoqërimit të tij ishte mbresëlënëse, jo sikur po shkonte në burg, por sikur po rikthehej në Pallatin Elize.
Jo vetëm kaq.
Nuk kaluan as 20 ditë dhe gjykata e liroi duke i vendosur si kusht të mos dilte nga Franca dhe të mos takohej me të pandehurit dhe dëshmitarët e përfshirë në akuzat kundër tij.
Përse kështu?
Sepse Franca është një shtet ku ende mbizotëron ligji, ku ekziston prezumimi i pafajësisë por edhe parimi i proporcionalitetit.
Duke shkruar këto radhë, mos kujtoni se jam i hatërmbetur për mënyrën mafioze se si Narkoshteti më rrëmbeu mua si person nën hetim në prag të zgjedhjeve parlamentare.
PĂ«rkundrazi, jam krenar sepse jo vetĂ«m mĂ«nyra mafioze e rrĂ«mbimit, por edhe hetimet mafioze, qĂ« i paraprinĂ« prej gati 6 vitesh atij akti banditesk, provuan atĂ« qĂ« kisha denoncuar me kohĂ« edhe si President i RepublikĂ«s, kapjen e âdrejtĂ«sisĂ« sĂ« reâ dhe shndĂ«rrimin e saj nga ReformĂ« me 140 vota, sipas Komisionit tĂ« Venecias, nĂ« RamaformĂ« me 69 vota dhe betime gjykatĂ«sish te noterja te âLanaâ.
Rama harxhohet shumĂ« duke na nxjerrĂ« lloj-lloj europianĂ«sh e sidomos âitalianĂ«shâ pĂ«r tĂ« na âmallĂ«ngjyerâ me arritjet e âdrejtĂ«sisĂ« sĂ« reâ edhe pse Vietnami njĂ«partiak na ka lĂ«nĂ« targĂ«n.
Por shqiptarëve u mjaftojnë vetëm 2 italianë për të kuptuar Narkoshtetin dhe Ramaformën si zgjatim të tij.
SĂ« pari, dĂ«shminĂ« e Gjeneral Lisit pĂ«r miqĂ«sinĂ« e tij me Don Agaçion, i cili ishte shefi i vĂ«rtetĂ« i vetingut dhe âdrejtĂ«sisĂ« sĂ« reâ, por edhe pĂ«rgjegjĂ«si i parĂ« ligjor pĂ«r tĂ« gjitha aferat e QeverisĂ«, nga inceneratorĂ«t, âtigratâ e Bangladeshit qĂ« solli Kimetja, PPP-tĂ« qĂ« janĂ« tĂ« gjitha nĂ« hetim, por qĂ« gllabĂ«rojnĂ« çdo vit qindra milion euro nga Buxheti i Shtetit.
Së dyti, dëshmitë e rënda por të vërteta të prokurorit antimafia, Z. Gratteri, i cili thotë se nuk është teprim ta cilësosh Shqipërinë si Narkoshtet.
Por edhe nëse nuk na e thotë Z. Gratteri apo eurodeputeti Gahler (se në Shqipëri grupet kriminale bllokuan rotacionin), ne shqiptarët i kemi sytë në ballë për të krahasuar kursin e lekut me dollarin dhe euron përpara 10 vitesh dhe sot kur falë Ramaformës, narkoeurot kanë shkatërruar industritë prodhuese dhe eksportuese.
Si mund të forcohet leku në një vend ku eksportet janë 8% e Prodhimit të Brendshëm Bruto ose 7 herë më pak se Maqedonia e Veriut fqinje?
Sepse kĂ«tu NarkodrejtĂ«sia mban nĂ« sirtar 251 urdhĂ«r-arreste pĂ«r kapot e krimit tĂ« organizuar, tĂ« cilĂ«t janĂ« edhe investitorĂ« âstrategjikĂ«â dhe qĂ« janĂ« lĂ«nĂ« tĂ« lirĂ« sepse mbledhin vota pĂ«r regjimin e Edi RamĂ«s.
Sepse NarkodrejtĂ«sia kĂ«tu shpik âgrupinâ e Ilir MetĂ«s me anĂ«tarĂ« ish-vjehrrĂ«n, ish-gruan, kushĂ«rirat dhe kushĂ«rinjtĂ« e tyre.
Sepse Narkodrejtësia merret me një çështje të stërgjykuar në Shqipëri, Arbitrazhin e Vjenës, si ajo CEZ-DIA, ku shteti çuditërisht rezulton të ketë dalë me fitim nga sekuestrimi në 2014 të rreth 5 milion eurove, shtetasit Kastriot Ismaili, nga 1.1 milion euro që është dëmi që ka pësuar shteti sipas vet vendimit të Gjykatës së Lartë.
Jo vetĂ«m kaq, por ky qytetar bĂ«n edhe 8 vite burg vetĂ«m pĂ«r tâi marrĂ« njĂ« dĂ«shmi tĂ« rreme kundĂ«r Ilir MetĂ«s.
NdĂ«rkohĂ« dy âbashkĂ«punĂ«torĂ«tâ e tij çekĂ«, qĂ« sipas gjykatĂ«s tonĂ« i kanĂ« shkaktuar CEZ-it (kompani shtetĂ«rore, jo private) njĂ« dĂ«m 3 herĂ« mĂ« tĂ« madh nuk dĂ«nohen nga drejtĂ«sia e tyre europiane.
Ndërkohë për kallëzimin e bërë jo nga një delinkuent, por nga vet Kontrolli i Lartë i Shtetit për Ramën dhe Gjiknurin që i falën 479 milion euro CEZ-it, SPAK-u nuk pipëtin.
NdĂ«rsa pĂ«r âamerikanllĂ«qetâ e SPAK-ut me lobimet nuk ia vlen tĂ« zgjatem fare pĂ«r aq kohĂ« sa asnjĂ« âBilalâ apo McGonigal nuk Ă«shtĂ« nĂ« burgjet e SHBA pĂ«r âhatrinâ tim apo tĂ« PartisĂ« sĂ« LirisĂ« (LSI).
Por procesi në themel do të provojë të gjitha manipulimet e SPAK-ut për të mos hetuar me transparencë, me qëllimin e vetëm për të akuzuar Ilir Metën, personin i cili nuk ka asnjë firmë apo autorizim, por as edhe dijeni për çdo veprim jashtë kontratës së LSI me GSIS, që është shumë e qartë.
Sidoqoftë është e rëndësishme që Gjykata e Parisit i dha fund 20 ditëve raskapitëse në burg të Presidentit Sarkozi.
Besoj ishte kohĂ« e mjaftueshme pĂ«r tĂ« lexuar me pĂ«rqĂ«ndrim dy librat qĂ« mori me vete e sidomos Kontin e Monte Kristos, qĂ« Ă«shtĂ« jo vetĂ«m i gjatĂ« por ku çdo fjalĂ« e AleksandĂ«r Dumas Ă«shtĂ« e qĂ«ndisur me njĂ« fuqi tĂ« mbikohshme, ashtu si edhe karakteret qĂ« ka gdhendur, tĂ« cilĂ«ve mund tâu ndĂ«rrojmĂ« vetĂ«m emrat edhe sot pas 2 shekujsh.
Sidoqoftë rasti Sarkozi na shërbeu për të kuptuar se cila është drejtësia e vërtetë europiane, ajo ku gjykata është mbi të gjithë dhe jo prokuroria.
Ndaj atyre âeuropianĂ«veâ qĂ« ju thonĂ« shqiptarĂ«ve se SPAK-u Ă«shtĂ« drejtĂ«sia e kulluar dhe supreme u thoni se ne e dimĂ« ku i merrte çantat me dollarĂ« McGonigali, po ju ku i merrni zarfat me euro?
Sepse Ramaforma siç thoshte McGonigali ishte njĂ« mundĂ«si e madhe pĂ«r ata si ai dhe ata qĂ« sollĂ«n âtigratâ e Bangladeshit.
Por Ramaforma është një pamundësi e madhe për shqiptarët, viktimat e pafundme të 200 mijë dosjeve të stivuara prej 10 vitesh.
Shumica e tyre nuk kanë mundësi ekonomike as të vinë njëherë në Tiranë për të ndjekur një seancë gjyqësore dhe jo më të shkojnë në Gjykatën e Strasburgut për të marrë drejtësi.
PĂ«r fat tĂ« mirĂ« unĂ« e kam kĂ«tĂ« mundĂ«si qĂ« tĂ« shkoj atje jo pĂ«r tĂ« mbrojtur Ilir MetĂ«n por pĂ«r tâu treguar tĂ« gjithĂ«ve se eksperimenti me njĂ« popull tĂ« tĂ«rĂ« dĂ«shtoi me sukses tĂ« plotĂ«.
Meqënëse e nisëm me një rast nga Franca nuk duhet të harrojmë se Franca dekoroi Esatin dhe po Franca liroi edhe Avniun.
Për fat të mirë, Franca ka edhe Strasburgun ku ndëshkohen autokratët e kontinentit.
